ออร์แกไนเซอร์ไทยในสมรภูมิ 2569: ระหว่างทุนต่างชาติ ต้นทุนพุ่ง และโอกาสจาก MICE City ใหม่

สมรภูมิที่ไม่มีใครอยากอยู่คนเดียว อุตสาหกรรมอีเวนต์ไทยในปี 2569 ถูกอธิบายว่าเป็น “ปีแห่งการประคองตัว” ด้วยเหตุผลที่ชัดเจน: นโยบายรัฐยังไม่ชัดเจนหลังการเลือกตั้ง งบประมาณภาครัฐชะลอตัว และภาคเอกชนอยู่ในภาวะ Wait and See นายมงคล ศีลธรรมพิทักษ์ จาก CMO เปรียบเทียบอย่างตรงไปตรงมาว่า “อุตสาหกรรมอีเวนต์เป็นปลายน้ำของเศรษฐกิจ ถ้าเศรษฐกิจดี งานจะเกิดขึ้นเอง แต่ถ้าเศรษฐกิจชะลอ งบอีเวนต์จะถูกทบทวนเป็นลำดับแรก” ในแง่ตัวเลข ตลาดอีเวนต์ไทย (ไม่รวมคอนเสิร์ตเชิงพาณิชย์) มีมูลค่าประมาณ 18,000 ล้านบาทต่อปี แต่โครงสร้างการแข่งขันเปลี่ยนไปอย่างมาก ผู้เล่นรายใหม่เข้าสู่ตลาดจำนวนมาก ขณะที่ ต้นทุนค่าแรงเฉพาะทาง เทคโนโลยี ระบบความปลอดภัย และมาตรฐาน ESG เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ปัญหาแรงงานสร้างสรรค์ที่ขาดแคลน หนึ่งในความท้าทายที่ผู้ประกอบการพูดถึงมากที่สุดคือ การขาดแคลนแรงงานที่มีทักษะด้านสร้างสรรค์ โดยเฉพาะเมื่อความต้องการงานระดับสูงเพิ่มขึ้น ทั้งงานที่ต้องใช้เทคโนโลยี Immersive การออกแบบประสบการณ์ และการจัดการระบบวิศวกรรมที่ซับซ้อน ปัญหานี้ทำให้ผู้เล่นรายใหญ่ที่มีทีมงานมืออาชีพหลายทีมได้เปรียบอย่างชัดเจน CMO มีทีมงานกว่า 10 ทีม แบ่งตามความเชี่ยวชาญ ตั้งแต่การสร้างสรรค์ศูนย์การเรียนรู้ พิพิธภัณฑ์…