เทรนด์ที่กำลังก่อตัว

ข้อมูลจาก Informa Markets ชี้ว่าตลาดอาหารและเครื่องดื่มไทยมีแนวโน้มแตะ 1.24 ล้านล้านบาทในปี 2569 รับอานิสงส์จากการท่องเที่ยวและ QSR ที่เติบโตโดดเด่น ทว่าผู้ประกอบการรายย่อยและ Street Food ที่ครองส่วนแบ่งถึง 73% กำลังเผชิญความท้าทายรอบด้าน โดย 74% ของผู้ประกอบการเร่งปรับตัวสู่ระบบอัตโนมัติเพื่อลดต้นทุนแรงงานและพลังงาน

สุขภาพคือสนามแข่งใหม่

อาหารเพื่อสุขภาพไม่ใช่ niche อีกต่อไป แต่กลายเป็น Mainstream ตลาดชานมไข่มุกที่มูลค่าจะแตะ 7,285 ล้านบาทในปี 2569 กำลังเปลี่ยนจาก “รสชาติ” สู่ “สุขภาพ” แบรนด์ที่รอดคือแบรนด์ที่ตอบโจทย์ทั้งความอร่อยและการดูแลตัวเอง ขณะที่ Franchise ที่เน้นสุขภาพแบบ Fast Casual กำลังเติบโตแบบ double-digit ทั่วโลก โดยเน้นโภชนาการที่พกพาได้และสอดคล้องกับวิถีชีวิตคนรุ่นใหม่

ท้องถิ่นคือ Soft Power ที่ขายได้

บทเรียนจาก Zen Group ที่ส่ง “ตำมั่ว” และ “ลาวญวน” ออกไปต่างประเทศพิสูจน์ว่า อาหารท้องถิ่นไม่ใช่ข้อจำกัด แต่คือจุดแข็ง ตราบใดที่ระบบแฟรนไชส์สามารถรักษามาตรฐานรสชาติไว้ได้ ทั้งสองแบรนด์วางบนเมนูหลักอย่างส้มตำและผัดกะเพรา ซึ่งเป็น 2 ใน 5 อาหารที่คนไทยทานในชีวิตประจำวัน สร้างฐานลูกค้าที่มั่นคงก่อนขยายสู่ตลาดใหม่

อัตโนมัติคือเครื่องยนต์ที่ขาดไม่ได้

จาก Digital Kiosk ของ Subway ที่ช่วยดันยอดสั่งซื้อสูงกว่าหน้าเคาน์เตอร์ 30% สู่ระบบบริหารสต็อกอัจฉริยะของห้าดาว และร้านค้าที่ใช้พนักงาน 1-2 คนในโมเดลเบเกอรี่ขนาดเล็ก แฟรนไชส์อาหารไทยกำลังเข้าสู่ยุคที่เทคโนโลยีไม่ใช่ “ทางเลือก” แต่คือ “เงื่อนไขการอยู่รอด” ระบบอัตโนมัติช่วยให้แบรนด์ขยายสาขาได้เร็วขึ้น ควบคุมต้นทุนได้แม่นยำขึ้น และรักษามาตรฐานได้สม่ำเสมอ